آب خالص يك هادي ضعيف الكتريكي است (μS cm-1  0.05501) ، با اينحال و با وجود ثابت دي الكتريك بالا  ( 78.4 (25°C)به دليل وجود يونهاي اكسيژن و هيدروژن آزاد نمي توان آب را يك عايق كامل محسوب نمود. آب خالص حاوي دو الكترود مثبت و منفي ،يك جريان الكتريكي ضعيف بين آند و كاتد موجود در آب شكل مي گيرد كه منجر به تشكيل مولكولهاي اكسيژن و هيدروژن در اطراف الكترودهاي مختلف مي شود و آنرا جريان الكتروليز مي گويند. همين جريان كوچك است كه امكان سنجش ولتاژ در نقاط مختلف آب را ايجاد مي نمايد. زيرا همانطور كه مي دانيد دستگاههاي ولتمتر به طور ذاتي گالوانومترهايي هستند كه در آنها انحراف عقربه دستگاه مستلزم وجود يك جريان الكتريكي هر چند كوچك در مدار است.
در واقع اينجا بحث بر سر تكنيك اندازه گيري ولتاژ است. مثلاً با ولتمترهاي معمولي نمي توان اختلاف پتانسيل شكل گرفته در دو نقطه متفاوت فضا ناشي از برق دار شدن يك سيم راست را اندازه گيري كرد در حاليكه اين اختلاف پتانسيل ممكن است قابل توجه باشد، اما به محض آنكه جرياني متناسب با آن اختلاف پتانسيل بين دو سطح مذكور جاري شود، مي توان آن جريان را آشكار نمود و اختلاف پتانسيل مربوطه را اندازه گرفت.