کنترل پانل (Addressable) جهت سیستمهای 2 تا 6 لوپ:

توانایی یک تا 4 لوپ و قبل از هر لوپ تا 127 المان قابلیت آدرس پذیری دارد.

چراغ نشانگر (LED MONITOR ) :

این چراغ وسیله مناسبی برای دست یابی سریع به کانون یا منطقه حریق است همچین با استفاده صحیح از چراغ نشانگر می توان چند منطقه حریق را به یک مدار وصل کرد.



تکرار کننده اعلام حریق (Repeater)  :

این دستگاه علاوه بر چراغهای نشان دهنده عملکرد واشکالات هر مدار قادر است خطوط ارتباطی خود را نیز حفاظت نموده و اشکالات بوجود آمده را با یک چراغ چشمک زن مشخص نماید. این دستگاه کلیه عملیاتی را که در سیستم اعلام حریق بوقوع می پیوندد و روی دستگاه کنترل اصلی نشان داده می شوند تکرار کرده و محل دقیق آتش سوزی و یا خطوط معیوب را مشخص می نماید و امکان کنترل و بازرسی کل سیستم را فراهم می آورد.

تلفن کننده اتوماتیک:

این دستگاه قابلیت ضبط اعدادی شماره تلفن ، بهمراه پیغام مربوط را دارا بوده و با انواع مراکز کنترل حریق و حفاظتی مورد استفاده قرار گیرد بصورتی که بلافاصله پس از هر اعلام ، بطور اتوماتیک با شماره تلفن های موجود در حافظه ارتباط برقرار کرده و پیغام مربوطه را مخابره می کند.

چراغ چشمک زن :

این چراغ نیز از دیگر اجزاء سیستم اعلام حریق است که می تواند در مراکز مراقبتی و در هر زمان یا مکانی که ضرورت داشته باشد مورد استفاده قرار گیرد و نیز قابلیت دید زیاد آن می تواند جهت نشان دادن محل دقیق آتش سوزی بکار رود.

خروجی‌ها:

خروجی سیستم‌های اعلام حریق، بسته به محل وقوع یا نوع حریق ایجاد شده می‌تواند شامل موارد مختلفی باشد. تماس خودکار با آتش نشانی محلی، روشن نمودن تابلوهای خروج اضطراری، فعال سازی سیستم اطفاء حریق خودکار، به صدا درآوردن آژیرهای خطر، قفل کردن یا از حالت قفل خارج کردن دربهای محل‌های مختلف (مانند درب خروجی‌های اضطراری) همگی از مواردی است که می‌تواند بسته به تصمیم سیستم انجام شود.

سیم کشی در سیستمهای اعلام حریق (Fire Detection System – Wiring):


استفاده از روشهای صحیح سیم کشی در سیستم های اعلام حریق بخشی لا ینفک در جهت تکمیل سیستم و راه آندازی آن می باشد. در صورتی که از اندازه کابل های استاندارد و مناسب استفاده نشود یا اجرای سیم کشی ناقص باشد می تواند سبب نقص سیستم گردد.

دو روش کلی برای سیم کشی سیستم‌های اعلام حریق وجود دارد. روش حلقه‌ای (Loop) یا روش ستاره‌ای. در قدیم که سیستم‌های آدرس‌پذیر وجود نداشتند، اغلب از روش حلقه‌ای استفاده می‌شد. در این روش، حسگرها بر روی یک حلقه مستقر بودند و این حلقه از اتاقی به اتاق دیگر و از حسگری به حسگر دیگر می‌رسید. بعدها تصمیم بر این شد که هرگروه از حسگرها که مربوط به محلی خاص در ساختمان هستند با رشته سیم مجزایی به سیستم مرکزی متصل باشند تا بتوان تشخیص داد که حریق دقیقا در کدام محل رخ داده‌است.با پیشرفت فن‌آوری، سیستم سیم کشی مجددا به حالت حلقه‌ای بازگشته‌ است. به این مفهوم که جریان تغذیه توسط دو رشته سیم و جریان اطلاعات توسط دو رشته دیگر با سیستم مرکزی می‌رسد. برای هر حسگر کد مخصوصی اختصاص داده شده ‌است و سیستم بدون نیاز به سیم کشی مجزا برای هر حسگر، آن حسگر و محل قرار گیری آنرا به خوبی (از روی کد مخصوصش) می‌شناسد. ارسال کدها و اطلاعات بین حسگرها و سیستم مرکزی در هر ثانیه چندین بار صورت می‌گیرد و حسگر حتی نیاز خود به سرویس و تعمیر را نیز به سیستم مرکزی اعلام می‌نماید.سیستم های اعلام حریق بدین منظور در یک ساختمان طراحی می گردد تا قبل از اینکه حریق مشکل ساز ویا غیر قابل کنترل شود اعلام و اخطار داده می شود و سیستم های بعدی را فعال می کند . این سیستم جهت حفظ اموال وافراد از حریق طراحی می گردد.

کابل شیلدار :

از این نوع کابل که نوع مخصوص به خود می باشد از آن برای اتصال دتکتورها به هم و به Control PANEL استفاده می شود.

هدف از ایجاد Zone حریق :

هر ساختمان باید به قسمتهای مختلف جهت تشخیص سریع حریق واعلام آن تقسیم شود تا بتوان به وسیله ی سیستم ،تشخیص و اعلام حریق را سریعتر شناسایی کرد.



نکات کلی مربوط به طراحی:

- هرگز نباید دتکتور ها را در مکان هایی نظیر حوالی ورودی و خروجی سیستم های تهویه در آشپز خانه ها و پارکنیک ها نصب نمود .

- دتکتور ها را نباید رنگ آمیزی کرد بنابراین در زمان انجام نقاشی باید کاشف ها مراقب شوند.

- حداقل 3 سانت از بغل و 5 سانت از زیر سره دتکتور نباید هیچگونه مانعی وجود داشته باشد.

- در اماکنی که مواد سریع الاحتراق به مقدار زیاد وجود داشته باشد بطوریکه ظرف چند دقیقه آتش سوزی به سرعت دامنه دار می گردد استقرار یک شبکه کامل آبپاش خودکار که خود به خود نیز واحد آتش نشانی را مطلع سازد تا حد امکان ضروری است.

- در صورتی که ارتفاع سقف از 4 متر بیشتر باشد در امکان از دتکتور های معمولی (دودی یا حرارتی) استفاده نگردد.

- حداکثرمساحت هر Zone نباید از 1600 متر مربع بیشتر باشد.حداکثر فاصله تا رسیدن به زون آتش نباید از 30 متر بیشتر باشد.

انتخاب دتکتور :

دتکتور ها از نظر نوع حساسیت به چهار نوع تقسیم می شود:

1- دتکتور دودی

2- دتکتور حرارتی

3- شعله ای

4- گاز یاب

مشخصات ارتفاع ، فاصله ی مجاز و حداکثر مساحت حفاظتی دتکتورها بصورت ذیل می باشد.

مشخصات نصب
حرارتی در اماکن بسته یا مسقف
حداکثر مساحت حفاظتی هر کاشف دودی متر مربع ((37-50
فاصله ی مجاز از یکدیگر متر9-10
فاصله مجاز از دیوارها متر 5-4.5
ارتفاع مجاز متر 8.5-5
نحوه ی تشخیصFault خطا در سیستم :
در روی تابلوی کنترلی دکمه ای به نام Fault وجود دارد. اگر در سیستم اختلالی به وجود آید( مثلا اینکه یکی از دتکتورها خراب شده باشد) این دکمه بر روی تابلوی کنترلی روشن شده و منطقه ی خطا را نشان می دهد.

آشکارسازها

آتش هنگامی وقوع می یابد که یک ماده به درجه حرارت بحرانی خو د برسد و ایجاد یک واکنش شیمیایی با اکسیژن نماید .حاصل این واکنش، تولید دما، شعله، نور، دود، بخار آب، منواکسید کربن، دی اکسید کربن یا سایر موارد است . مراحل تولید آتش به شرح ذیل است:

• مرحله ابتدایی: تشکیل دود غیر قابل رؤیت
• مرحله سوختن و دود کردن: تشکیل دود قابل رویت اما بدون وجود شعله
• مرحله سوختن و شعله ور شدن: ایجاد تشعشع نور و حرارت
• مرحله گرم کردن: انتشار انرژی حرارتی به اطراف

در حقیقت هدف از آشکارسازهای اتوماتیک، شناسایی آتش با حس کردن یک یا ترکیبی از مراحل فوق و تبدیل آن به سیگنالهای الکتریکی و ایجاد آلارم است.

آشکارسازها به انواع مختلفی تقسیم می شوند که انواع عمده آن آشکارسازهای حرارتی، دودی ، ماوراء بنفش، مادون قرمز و آشکارساز شعاع نور می باشد.در جدول شماره  1 مقایسه انواع آشکارسازها و خواص و ویژگیهای هر یک ذکر شده است . از آنجا که در پستهای فشارقوی عمدتاً از سه نوع آشکارساز دودی، شعله ای و حرارتی استفاده می شود عمده بحث روی این آشکارسازها خواهد بود.

آشکارسازهای دودی خود به دو دسته عمده تقسیم می شوند: آشکارساز دودی نوع یونیزاسیون و آشکارساز دودی نوع فتوالکتریک.آشکارسازهای دودی یونیزاسیون در مرحله اولیه تولید آتش (دود غیر قابل رؤیت ) عمل می کنند در حالیکه آشکارسازهای دودی فتوالکتریک در مرحله دوم تولید آتش (دود قابل رؤیت) عمل خواهند کرد.

آشکارساز شعله، شعله ایجاد شده توسط سوختن مواد را حس می کند. شعله ستونی از گاز است که تولید روشنایی و گرما می کند .شعله برخی مواد (مانند هیدروژن ) ممکن است توسط چشم غیرمسلح دیده شود . آشکارساز شعله به حضور انرژی تشعشعی قابل دید با چشم انسان (حدود 4000 تا 7700 آنگستروم ) یا خارج از گستره دید انسانی نیز پاسخ می دهد (پایین تر از 4000 آنگستروم یا بالاتر از 7700 آنگستروم).

کاربرد آشکارساز حرارتی در مرحله چهارم از مراحل چهارگانه تولید آتش بوده و به همین علت است که آشکارسازهای حرارتی دارای حساسیت پایین تری می باشند. این آشکارسازها خود به دو دسته "درجه حرارت ثابت" و "حساس به نرخ افزایش درجه حرارت" تقسیم می شوند البته نوع دیگری هم وجود دارد که ترکیبی از هر دو حالت فوق است . آشکارسازهای نوع درجه حرارت ثابت به دمای اطراف یک نقطه خاص پاسخ می دهد. به عبارتی این آشکارسازها دارای المانی هستند که در یک دمای از پیش تعیین شده به کارمی افتد. هنگام استفاده از این آشکارسازها توجه به این نکته ضروری است که ماکزیمم درجه حرارتی که انتظار وقوع آن در سقف وجود دارد تاثیر مستقیم بر انتخاب درجه حرارت در آشکارسازهای حرارتی دمای ثابت دارد . همچنین می نیمم درجه حرارت که در محل نصب آشکارسازها در سقف احتمال وقوع آن می رود نیز بسیار مهم خواهد بود. زمانیکه درجه حرارت سقف کاهش یابد حرارت بیشتری از آتش مورد نیاز است تا اینکه بتواند هوای اطراف المان حسگر آشکارسازها را به درجه حرارت عملکردشان برساند که این مسئله سبب عملکرد آهسته و پاسخ تاخیری آشکارسازها به وقوع آتش خواهد گردید . آشکارسازهای حرارتی حساس به نرخ افزایش درجه حرارت به افزایش سریع دمای هوای اطراف واکنش نشان می دهد ولی به افزایش عادی دمای هوا ناشی از سیستم های گرم کننده و نور خورشید واکنش نشان نمی دهند. بطور کلی آشکارسازهای حرارتی برای واکنش به آتش سوزیهای سریع و جهت استفاده در مکانهایی که اعلام خطرهای ناخواسته از آشکار سازهای دودی به علت آلودگی هوا پیش می آید بکار می روند . لیکن با توجه به این که این آشکارسازها کمتر از آشکارسازهای دودی حساس هستند لذا در جاهائی که آتش ضعیفی می تواند سبب خسارات زیادی شود نباید بکار برده شوند.در طراحی سیستم های اعلام حریق در پستهای فشارقوی یکی از نکات مهم انتخاب نوع آشکار ساز است که در نواحی مختلف براساس نشانه های بروز آتش و شرایط محیط تعیین می گردد.جدول شماره 2 انتخاب آشکارسازها را برای مکانهای مختلف پیشنهاد می دهد.

طراحی سیستم اعلام حریق

طراحی سیستم اعلام حریق (Fire Alarm System Design)
قبل از شروع طراحی و انتخاب تجهیزات سیستم اعلام حریق اولین سوال این است که اصلا چرا این سیستم در ساختمانها و تاسیسات لازم است. حفاظت از جان و اموال، دو علت اساسی نصب سیستم اعلام حریق است که هر یک از آنها نیاز به طراحی و انتخاب تجهیزات خاص خود را دارد. در اغلب ساختمانها هم حفاظت از جان و هم اموال به درجاتی مورد نیاز هستند که باید این نیاز برآورده شود.
سیستم اعلام حریق برای حفاظت از اموال: در این سیستم آتش در مراحل ابتدائی بطور خودکار کشف و محل آن تشخیص داده و آژیر کشیده می شود، تا عوامل آتش نشانی چه از محل و چه از سازمان آتش نشانی برای مبارزه با آتش سوزی آماده شوند. سیستم حفاظت از اموال می تواند به دو صورت باشد:
1- سیستمی که تمام نقاط ساختمان را پوشش دهد؛
2- سیستمی که قسمتهائی از ساختمان را که خطر آتش سوزی در آن بیشتر است پوشش دهد.
سیستم اعلام حریق حفاظت از اموال به تجهیزات، تابلوی کنترل مرکزی و نشان دهنده، شستیها، آشکارسازهای خودکار، آژیرها، تابلوهای تکرار، مکانی برای نصب اعلام حریق و استقرار افراد مسئول سیستم و سیستم اطفاء حریق ثابت نیاز دارد.
سیستم حفاظت از جان افراد: عملکرد این سیستم کارانداختن به موقع آژیر است تا افراد وقت کافی برای فرار از مهلکه داشته باشند. مشخص بودن مسیر خروج در این سیستم بسیار مهم است. زیر اگر دامنه دید مسیر خروج کمتر از ده متر باشد، این مسیر مسدود تلقی می شوند.
در یک ساختمان سیستم حفاظت از جان می تواند به صورتهای زیر در نظر گرفته شود:
1- سیستمی که همه بخشهای ساختمان را پوشش دهد.
2- سیستمی که فقط قسمتهائی از ساختمان را در بر گیرد که در صورت آتش سوزی خطر جانی بیشتری برای ساکنان دارد.
3- سیستمی که فقط فضاها و راهروهای منتهی به راهها و پله های اضطراری را پوشش دهد.
4- سیستم دستی که برای به کار انداختن آژیرها به وجود افراد متکی است.
انواع سیستمهای اعلام حریق مورد استفاده از نظر تجهیزات
1- سیستم آشکارسازهای دودی آژیر سرخود: آشکارسازهای دودی آژیر سرخود که آشکارسازهای خانگی نیز نامیده می شوند، با باطری یا برق شبکه تغذیه می شوند. این آشکارسازها که با احساس آثار مرئی و نامرئی احتراق آژیر می کشند، تاکنون جان بسیاری را با خبرکردن به موقع آتش سوزی نجات داده اند. این وسایل شامل قسمت احساسگر دود و آژیر کوچکی هستند. در ساختمانهای مسکونی تک واحدی کوچک آشکارسازهای دود آژیر سرخود در صورتی که بطور صحیح نصب، بهره برداری و نگهداری شوند، می توانند سطح ایمنی را بسیار زیاد بالا ببرند. اما در ساختمانهای مسکونی تک واحدی خیلی بزرگ، آشکارسازهای دودی همراه با آژیر، حتی در صورت نصب در چند قسمت ساختمان و اتصال آنها به هم، روش حفاظتی مناسبی نیست.
دو نوع از این آشکارسازها وجود دارد که بسته به نوع آتش سوزی از آنها استفاده می شود:

1- آشکارساز یونیزاسیون که در آن منبع رادیواکتیو ذراتی پخش می کند که با یونیزه کردن فضای بین دو الکترود، سبب ایجاد عبور جریان ضعیفی می شود. وقتی ذرات دود وارد محفظه آشکارساز شود باعث کاهش جریان بین دو الکترود می شود و آژیر به کار می افتد.
2- آشکارساز نوری، که در آن منبع نور و یک فتوسل طوری در محفظه آشکارساز قرار گرفته اند که در شرایط عادی، نوری به فتوسل نمی تابد. اما وقتی ذرات دود وارد محفظه آشکارساز شده و پخش شدند، پخش باعث انحراف نور به سمت فتوسل می شود و در نتیجه آژیر به صدا در می آید.
تغذیه آشکارساز با برق 220 ولت ساختمان همراه با باطری کمکی یا تنها با باطری صورت می گیرد. این آشکارسازها در سقف هر اتاق خواب، راهرو و هال منتهی با اتاق خوابها، در هر طبقه خانه، ترجیحا در کنار راه پله، نصب و به هم متصل می شوند به طوری که آژیر هر یک از آنها به محض احساس دود به صدا در می آید. باید دقت کرد که آشکارساز در مسیر هوای هواکش نصب نشود، زیر سرعت عبور هوا، روی آشکارساز از بقیه قسمتهای فضا بیشتر است.
2- سیستم اعلام حریق معمولی:

سیستم اعلام حریق معمولی از یک تابلوی مرکزی کنترل و اعلام حریق تشکیل شده است که یک یا چند کارانداز و دو یا چند آژیر به آن متصل شده اند. مرکز کنترل و اعلام حریق به شبکه و برق رزرو (کمکی) وصل می شود. هر یک از کاراندازها-اعم از شستیها، آشکارسازهای حرارتی یا هر آشکارساز دیگر آتش-هنگام مواجهه با آتش باعث تغییر در مدار الکتریکی مربوطه خواهند شد. سپس مرکز کنترل و اعلام حریق، مداری را که اعلام خطر کرده است تشخیص می دهد و کلیه آژیرهای مدارهای وابسته را به کار می اندازد.
سیستم معمولی از چند مدار شعاعی تشکیل شده است که هر مدار به وسایل (آشکارسازها و آژیرها و ...) تجهیز و در یک بخش مجزا از ساختمان وصل شده اند. تجهیزات این سیستم در مقایسه با انواع پیشرفته تر ارزانتر و در نتیجه برای ساختمانهای کوچک، که سیمکشی سیستم حلقوی از سیمکشی شعاعی پرهزینه تر است، مناسب است.
3-سیستم اعلام حریق آدرس یاب:

سیستم آدرس یاب قادر است پیام را از محل هر یک از آشکارسازها و یا شستیها تشخیص دهد. بنابراین به دلیل نشان دادن مرکز دقیق تر آتش، نسبت به سیستم معمولی برتری دارد، زیرا فقط آژیر مدار یا بخشی که پیام آن به مرکز رسیده است و آژیر مرکزی در محل تابلوی کنترل به صدا در می آید و آژیر سایر بخشها یا مدارها به کار نمی افتند. مزایای دیگر این سیستم به نوع آشکارسازها و تابلوی مرکزی به کار رفته بستگی دارد.
آشکارسازها می توانند به سه گروه تقسیم شوند:
1- آشکارسازهای دو وضعیتی: آشکارسازهای دو وضعیتی در «شرایط عادی» و «شرایط آتش» دو خروجی متفاوت ارائه می دهند.
2- آشکارسازهای چند وضعیتی: آشکارسازهای چند وضعیتی در شرایط عادی، شرایط آژیر آتش یا سایر شرایط غیرعادی، یکی از چند وضعیت خروجی را ارائه می دهند. سیسیتم آدرس یاب با آشکارسازهای چند وضعیتی می تواند در مورد مسائل مهم پیش آگاهی ارائه دهند که چنانکه تحلیل شود، اعلام خطر اشتباهی را تاحدی کاهش می دهد.
3- آشکارسازهای قیاسی (آنالوگ): آشکارسازهای قیاسی با ارائه خروجی قیاسی یا دیجیتال مقدار شرایط احساس شده را نمایش می دهند. در نتیجه این آشکارسازها اعلام کننده آتش نیستند، بلکه اطلاعات را به قسمت دیگری می فرستند تا در آنجا وضعیت آتش، غیر آتش و یا عیب دستگاه تشخصی داده شود. دستگاه ریزپرداز مرکزی سیستم قیاسی، اطلاعات قیاسی را با آستانه از پیش تعیین شده مقایسه می کند. در نتیجه همانند سیستم آدرس یاب به ندرت دچار اشتباه می شود. اگر تغییرات اطلاعات قیاسی با تغییرات قبلی اطلاعات قیاسی مقایسه شوند، اعلام خطر اشتباهی به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد. مزیت سیستمهای پیشرفته به خاطر عملکرد تابلوی کنترل مرکزی است. این تابلوها معمولا دارای برنامه های کامپیوتری از پیش تعیین شده برای مشخص کردن پیامهای وضعیت آتش هستند.
سیستمهای آدرس یاب بسته به نوع تابلوی کنترل مرکزی می توانند به صورت شعاعی یا حلقوی، سیمکشی شوند. با نصب کاراندازها و آژیرها در مدارهائی که کلا شعاعی یا حلقوی اند هزینه تاسیسات کاهش می یابد.سیستم سیمکشی حلقوی، بویژه در ساختمانهای بزرگ، بسیار مناسب است.
هر بخش از وسایل، کاراندازها و هر گروه از آژیرها مدار دوسیمه مخصوص خود را دارد. تابلوی کنترل پیامها را می گیرد و مدار آژیرهای هر بخش از کاراندازها، که پیام آن به مرکز رسیده است، را به کار می اندازد.
سیمکشی مدارهای اغلب سیستمهای آدرس یاب حلقوی است اما بعضی مواقع مدارهای کاراندازها حلقوی و مدار آژیرها شعاعی است.
گروه بندی تجهیزات: به چند علت ساختمان باید به چند ناحیه آشکارساز آتش و اعلام خطر تقسیم شود. نخستین هدف این است که محل آتش یا اشکال تعیین شود. در هر ناحیه-یا گروه نواحی-در سیستم اعلام خطر دو مرحله ای، تمام وسایل اعلام خطر در در هر ناحیه-یا گروه نواحی- می توانند با هم بصورت گروهی درآیند. در سیستم معمولی، ناحیه ها و گروه آژیرها در مدارهای مجزا قرار دارند. در حقیقت مدارها و ناحیه ها گاهی دارای یک مفهوم هستند. سیستم آدرس یاب با توانائی تعیین حوادث در هر یک از وسایل این مفهوم را تغییر داده است و مدارها اکنون می توانند با وسایل بخشهای متعدد در ارتباط باشند. تمام بخشها باید به آسانی از محل کنترل قابل دسترس باشند. سیستم آدرس یاب ناحیه بندی را نفی نمی کند. ناحیه بندی ساختمانها برای طرح اعلام حریق حیاتی است. در ساختمانهای بزرگ تشخیص حوادث به کمک آشکارسازهای منفرد می تواند اطلاعات گمراه کننده ای بدهد. در ساختمانهای بزرگ و متوسط همواره باید تقسیم بندی ساختمان به چند ناحیه برای تعیین مکان آتش به کار رود. در ساختمانهای خیلی بزرگ ناحیه ها می توانند به بخشهای کوچکتری، که در تابلوهای تکرار نشان داده می شوند، تقسیم شوند. این تقسیم بندی باید در تابلوی بزرگی در ورودی اصلی ساختمان نشان داده شود

معرفی پیشرفته ترین تکنولوژی اطفاء حریق اتوماتیک پایروژن ایروسول (PyroGen Aerosol )

هنگام بروز حریق سرعت توسعه شعله به صورت نمایی افزایش پیدا می کند. به همین دلیل اطفاء سریع موجب کاهش چشمگیر تلفات وخسارت می گردد. جهت ایمن سازی نقاط مختلف خطر خیز سالنهای تولید، انبارها، ماشین آلات خطوط تولید، سالن تاسیسات، سالن جلسات، تابلو برقها، تونلهای کابل ورایزها، سینی کابل ها، اتاقکهای آسانسور وتابلوهای کنترل مربوطه، اتاق کنترل وتجهیزات کنترلی ومخابراتی ودیتا وسیستم اطفاء حریق PyroGen Aerosol که جدید ترین وپیشرفته ترین تکنولوژی روز دنیا می باشد معرفی وپیشنهاد می گردد.
در محیط هایی که ماشین آلات، تجهیزات الکتریکی والکترونیکی مواد جامد ومایع قابل اشتعال، خودرو و...... وجود دارد همیشه خطر حریق نیز وجود دارد. این حریق ها باید با مواد اطفاء کننده موثر خود خاموش گردند به گونه ای که آسیب های مضاعف از سوی ماده اطفاء کننده به تجهیزات وماشین آلات وارد نگردد.
بدین منظور سیستم اطفاء حریق آیروسول که یکی از جدید ترین وپیشرفته ترین تکنولوزیهای روز دنیا می باشد در اینجا معرفی lمی گردد

مشخصات فنی سیستم اطفاء حریق اتوماتیک پایروژن آیروسول
Aerosol Fire Suppression System

سیستم نوین اطفاء حریق پودر وگاز قابلیتهای بسیار زیادی جهت اطفاء حریق از نوع کلاس A, B, C, E & F داراست وتا به امروز تنها سیستم موجود در دنیا می باشد که می تواند 5 کلاس حریق را اطفاء نماید. این سیستم برای اولین بار در مرکز تحقیقات فضایی روسیه، سویوز، ابداع ودر بخشهای مختلف پایگاههای فضایی همیشه باید بهترین ها را بکار گرفت چون در هنگام عمل وکارایی شانس دوبار امتحان کردن وجود ندارد به همین دلیل پرسنل، سیستمها ومحصولات بکار گرفته شده باید بهترین باشند. اطفاء کننده آیروسول PyroGenچنین محصولی می باشد.
پس از ممنوعیت استفاده از گاز هالون که یکی از موثر ترین گازهای اطفاء کننده حریق شناخته می شود هیچ نوع گازی تا کنون به این مقدار قابلیتهای گاز هالون را از خود نشان نداده است. این راهکار موثرترین نوع اطفاء کننده حریق شناخته شده تا امروز است. این سیستم قابلیت اطفاء کنندگی حریق تا سه برابر گاز هالون را داراست ونیازی به سیلندرهای تحت فشار ندارد نیازی به لوله کشی، شیرهای ایمنی متفاوت وپرهزینه محاسبات هیدرولیکی ونازلهای خروج گاز ندارد. این راهکار سیستمی ساده، فوق العاده قوی ومطمئن از عدم بروز خرابی Fail Safe)) می باشد.
یکی دیگر از خواص بسیار مهم این سیستم دارا بودن وزن وحجم بسیار کم آن در مقایسه با گازهایی مانند CO2 و FM200 وARGON ودیگر گازهای خنثی است که موجب پراکندگی بسیار یکنواخت در محیط می گردد. غیر عادی است وبرخلاف سایر گازهای اطفاء کننده اثرات خورندگی واسیدیته ندارد. بروی محیط زیست وموجودات زنده اثر منفی ندارد. علاوه بر این خاصیت خنک کنندگی به میزان 400 درجه سانتی گراد در هر ثانیه را داراست، غیر سمی است، اثرات مخرب بر لایه اوزون ندارد، بسیار مقرون به صرفه بوده وخیلی سریع نصب می گردد.
این سیستم براساس تکنولوژی سوخت جامد راکتهای فضا پیما طراحی شده واز ذرات ریز مواد جامد وگاز تشکیل گردیده است. به دلیل اینکه در حالت عادی که درون سیلندرهای مخصوص به صورت جامد قرار می گیرد، به صورت جامد بوده لذا فاسد نمی گردد وهیچ وقت نشتی گاز وافت فشار نخواهد داشت. در هنگام حریق ژنراتور توسط سیگنال الکتریکی ویا گرما ویا شعله مستقیم تحریک شده وبطور آنی ودر عرض 2 میلی ثانیه شروع به تولید پودر وگاز نموده وظرف چند ثانیه تخلیه می گردد. بر اساس حجمهای مختلف کپسولها این زمان متغیر می باشد. تخلیه سریع ذرات ریز پودر وگاز به صورت سه بعدی بوده وبه صورت یکنواخت در هوا پراکنده می گردد. بر روی آتش تاثیرات فیزیکی با خنک کنندگی زیاد وایجاد لایه پرده ای شکل بین ماده سوختنی واکسیژن ( وشیمیایی) با شکستن واکنشهای زنجیره ای حریق کذاشته واطفاء آنی را بدنبال دارد. اطفاء حریق توسط این سیستم به طور میانگین در عرض 5 ثانیه از لحظه تحریک انجام می شود. ماندگاری ان در محیط حدود یکساعت می باشد

البته حقوق این وب سایت متعلق به گروه وب سایت های تارنمای طلایی می باشد. هرگونه کپی برداری از محتویات این سایت و سوء استفاده از مطالب و مندرجات پیگرد قانونی دارد.