رله‌ها نيز مانند ساير تجهيزات سير تكاملي خاصي را پشت سر گذاشته‌اند. اولين نسل از رله‌ها، رله‌هاي الكترومكانيكي بودند كه در ساختمان آن‌‌ها در اغلب موارد از يك سيم‌پيچ مغناطيس كننده استفاده شده بود. پس از آن رله‌هاي الكترونيكي به بازار عرضه شد. در اين رله‌‌ها فانكشن‌هاي حفاظتي توسط مدارهاي الكترونيكي طراحي و پياده‌سازي شده بود. با به وجود آمدن علم ديجيتال و پيشرفت آن، رله‌هايي به وجود آمدند كه با نمونه‌گيري از كميت‌هاي مختلف الكتريكي نظير ولتاژ و جريان و محاسبه اندازه و فاز آن‌ها وقوع خطا را تشخيص مي‌دهند. به اين رله‌ها رله‌هاي ديجيتال يا ماكروپروسسوري گفته مي‌شود. در اين رله‌ها مي‌توان از الگوريتم‌هاي پيشرفته و پيچيده براي حفاظت يك وسيله و تشخيص وقوع خطا استفاده كرد.